Page 59 - รายงานผลการประชุมเชิงปฏิบัติการ ผู้บริหารศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ๑๘ ภาคคณะสงฆ์ ปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๓
P. 59
ภูมิที่ ๕ คือ ภูมิใจ ทั้งหมดที่พูดมา ตั้งแต่ภูมิธรรมเป็นต้นมาจนกระทั่งมาถึงภูมิใจ
ความภาคภูมิใจต้องถือว่าจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อภูมิทั้ง ๔ ประการเกิดขึ้นก่อน ให้เด็กได้รู้ ได้เข้าใจ ได้ซัก
ได้ถาม ก็จะเกิดความภาคภูมิใจในตนเอง ในวงศ์ตระกูล ในท้องถิ่นของตนเอง ในวัด ในโรงเรียน
วัดที่อยู่ใกล้บ้านก็จะเป็นสถานที่ที่สำคัญที่เด็กจะให้ความสำคัญในวันหน้า ไม่ได้หวังในวันนี้ วันนี้
ต้องการให้เขามีความรู้ในภูมิธรรม ภูมิปัญญา ภูมิสถาน และภูมิภาษา เขาจะได้เกิดความภูมิใจ
แต่วันหน้าเมื่อเขาจะตั้งถิ่นฐาน ทำมาหาเลี้ยงชีพอยู่ในท้องถิ่นใกล้ๆ กับที่ที่เขาเรียน คือศูนย์ศึกษา
พระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ หรือเขาจะไปในจังหวัดไหน ในดินแดนไหน ความภูมิใจนั้นมันหล่นไม่ได้
ความภูมิใจมันไม่หล่น มันมีแต่มากขึ้น ๆ
เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าเมื่อเขาเกิดความภูมิใจ สิ่งหนึ่งที่ชัดเจนคือเขาจะต้องรักถิ่น เขาจะ
รักบ้านเมือง เขาจะรักชาติ ที่สำคัญเขาจะรักพระพุทธศาสนา เพราะว่าศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนา
วันอาทิตย์มีเป้าหมายชัดเจนในเรื่องภูมิธรรม เขาจะรักพระพุทธเจ้า พระไตรปิฎก เขาจะรักษาพระธรรม
ความดี รักพระสงฆ์ เขาจะรักทุกอย่าง จะรักศาสนสถาน ถาวรสถาน ถาวรวัตถุ เขาจะรักองค์ประกอบ
ของวัด ของพระพุทธศาสนา เขาจะมีจิตใจดี อยากจะช่วย อยากจะทำ จิตมันเกิดขึ้น เมื่อโตขึ้น
บางคนก็ทำหน้าที่เป็นสมาชิก อบต. บ้าง เป็นนายก อบต. บ้าง เป็นสมาชิก อบจ. บ้าง เป็น สส.
หรือ สว. บ้าง หรือจะเป็นกรรมการอะไร จิตที่จะคิดกอบโกยมาสู่ตนจะหายไป มีแต่จิตที่จะพิทักษ์ บำรุง
เพื่อบ้านเมือง ภูมิใจในท้องถิ่น ผมคิดว่าเป็นเรื่องสำคัญ
ภูมิทั้ง ๕ ประการจะสืบทอดไปถึงความภาคภูมิใจในบรรพบุรุษ เขาจะภาคภูมิใจใน ปู่ ย่า
ตา ทวด หรือคนสำคัญ หรือพระเถรานุเถระสำคัญในท้องถิ่น เขาจะภาคภูมิใจไปถึงเจ้าฟ้า
พระมหากษัตริย์ เจ้าแผ่นดินหรือเจ้าบ้านเจ้าเมือง เขาอาจจะไม่รู้จักพระเจ้าแผ่นดินแห่งวงศ์ศรีโคตรบูรณ์
จังหวัดนครพนม หรืออาจจะไม่รู้จักพระเจ้าแผ่นดินในจารึกของเมืองเสมา จังหวัดนครราชสีมา
เขาอาจจะไม่คุ้นเคยกับเรื่องราวของพระเจ้าศรีธรรมโศกราช แห่งเมืองนครศรีธรรมราช หรือราชวงศ์
มังราย เมืองเชียงใหม่ หรือราชวงศ์ไหนในแคว้นพะเยา ละโว้ (ลพบุรี) หรือในบ้านไหนเมืองไหน อาจจะ
ไม่รู้จักลึกซึ้ง แต่ความภาคภูมิใจเหล่านี้มันจะค่อยๆ แผ่ขยายให้เขาแสวงหา รักษา ท้ายที่สุดเขาก็จะเป็น
คนรักชาติ รักศาสนา รักสถาบันพระมหากษัตริย์ เขาจะได้รู้สิ่งที่เป็นสิ่งสุดยอดของแผ่นดิน เขาจะได้รู้ว่า
เมื่อเขาเกิดมาโตมาในท้องถิ่นนี้ แม้บ้านเขาเป็นชนบท เขาจะได้มีความภูมิใจในบ้านเขา
การศึกษาที่โรงเรียนถ้าครูอาจารย์ทั้งหลายยังติดอยู่กับหลักสูตรกลาง หลักสูตรกลางจะมา
กล่าวรายละเอียดให้ไม่ได้ จะต้องพูดรวม ๆ แต่ถ้าหากว่าหลักสูตรนั้นไปถึงที่โรงเรียนใด ครู-อาจารย์
ในท้องถิ่นนั้นมีความรู้เพียงตามหลักสูตร เด็กก็จะไม่ได้ความรู้ แต่ถ้าหลักสูตรไปถึงโรงเรียนสถานศึกษาใด
เกิดมีครูผู้สอนในระบบโรงเรียน รักถิ่นอยู่แล้ว ยิ่งใส่ให้มากขึ้น เหมือนกับครูบาอาจารย์ตอนที่ผม
ยังเด็ก ท่านช่างสอนจริง ๆ ท่านบอกว่าอย่าเปลี่ยนชื่อนะ ผมบอกว่า มันเชยเหลือเกิน สด แดงเอียด
นามสกุลก็เชยอยู่แล้ว ครูบอกว่า อย่าเปลี่ยนชื่อของเธอ ชื่อเป็นไทย ครูก็ยังชื่อยาว ชื่อสมเกียรติ
น่าจะชื่อเกียรติเฉย ๆ เพราะฉะนั้น น่าจะมีความภาคภูมิใจ
รายงานผลการประชุมเชิงปฏิบัติการผู้บริหารศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ๑๘ ภาคคณะสงฆ์
